فرشته ولی مراد، کارشناس رسانه گفت : تلویریون ما در خلق زنان تصمیم گیر، مدیر و مدبر و باقدرت اجرایی، ناتوان بوده و کار نکرده است و این ضعف را با پخش سریال هایی خارجی که چنین چهره ای از زنان ارائه کرده اند، جبران کرده است.

 

فرشته ولی مراد، جامعه شناس، برنامه ساز و کارشناس رسانه درگفت وگو با خبرنگار تلویزیونی "مهر"، در پاسخ به این سوال که روند پخش سریال ها و فیلم های خارجی از تلویزیون را در ارتباط با موضوع زن و خانواده، چگونه ارزیابی می کنید‏، گفت: "تولیداتی که راه را برای زنان باز کرده اند‏، کم نیستند‏، ولی نکته اصلی این است که آن ها مبتنی بر دیدگاه گذشته فرهنگی‏، نگاه، طراحی آینده و خواست خودشان از حضور زنان این راه را باز کرده اند و ما نمی توانیم به این موضوع خرده بگیریم. ما اگر حرفی داریم و چیزی می خواهیم، باید در تولیدات خودمان ببینیم و برای آن طراحی و اجرا کنیم. قاعدتاَ تولیدات رسانه موظف است که برای جامعه الگو سازی کند و جامعه را آموزش دهد و راه را برای زنان و مردان باز کند. وقتی تولیدات داخلی ما در این امر ناموفق هستند‏، سریال های خارجی است که این کار را جبران می کند.»

 

وی افزود:« در این ارتباط می توان اشکالاتی را از زاویه های دیگر بر پخش این تولیدات گرفت‏، ولی نکته این است که این جا مسائل اصلی فرعی می شوند و اولویت ها است که حرف اول را می زند. نمی توانیم بگوییم دیگران که برنامه تولید می کنند باید همه اصول و فروع ما را در تولید مورد توجه قرار دهند. اگر چنین چیزی می خواهیم‏، می شود تولیدات خود ما.»

 

وی عنوان کرد: « رسانه ملی ما یک خلاء مهم در ارتباط با زنان دارد، خلایی که در آستانه ۲۸ سالگی انقلاب نمی تواند موجه باشد. این خلاء در ارتباط با نقش هایی است که از زنان در سریال های نمایشی خلق می کند. انقلاب ما، مقاومت و پایداری ما در جریان دفاع مقدس هر دو گواه هستند بر وجود زنان شایسته، مقتدر، با ایمان، مدیر و مدبر با شخصیت مثبت. ملت در دامان مادران هویت پیدا می کند. این انقلاب شکوهمند و هشت سال دفاع مقدس از هویت ملت ما جدا نیست. جای زنان قدرتمند مثبت در تولیدات ادبی، هنری، سینمایی و ازهمه بالاتر رسانه ملی ما کجاست؟ چند برنامه سراغ داریم که زن مدیر، مدبر، با اقتدار در آن حضور داشته؟ زن خوب همراه به گذشت مهربان هم وقتی زن یک استاد والا مقام بلند مرتبه می شود حتی درکلام هم با او همگام نیست و از لحاظ توان، تجزیه، تحلیل، فهم و کلام هم بالا نیامده. او فقط می تواند غذا و میوه را آماده کند وجلوی شوهرش بگذارد و دارو ولیوان آب به  دستش بدهد. صم بکم در کنار مردش می نشیند."

 

وی ادامه داد: "تاکنون صدا و سیمای ما به تبع تولیدات غربی زن قدرتمند با نفوذ و انتخابگر را در مسیر شیطانی دیده است. در تولیدات داخلی ما زنان یا در خدمتند و مطیع و مطاع و اگر به وادی تصمیم گیری وارد شده اند و خود انتخاب می کنند و اقتداری دارند در مسیری شیطانی هستند که این اواخر در یک سریال رسما شیطان اعلام شد. در تولیدات داخلی  زنان دو گونه اند. یا اسیر نفس هستند که غیبت و فضولی و دو به هم زنی می کنند و کارهایشان از سر حسادت است و اعمالشان از سبک سری و کم عقلی، که این ها زن های ناتوان کم خردند. زن خوب هم ساکت است و فقط همراه. آن جا که جای فکر کردن و نقشه کشیدن و عمل کردن است پا کنار کشیده و این کارها را به مردان واگذار می کند، چون خودش قدرت این کارها را ندارد. از طرف دیگر هم که مادر و همسر خوب مهربان همراه است و در خدمت. آیا بعد مثبت زنان در همین یکی خلاصه می شود؟ این همان جفایی است که در تولیدات فرهنگی در حق زنان شده و هم چنان ادامه دارد."

 

وی با اشاره به این که موضوعی که در تولیدات غربی راه گذشته را تغییر داده و جای خودش را باز کرده، زنان انتخاب کننده و تصمیم گیر است که در بعد مثبت عمل می کنند و قدرت اجرایی دارند، گفت: "جای کار مهم نیست، پزشک دهکده، کمیسر شهر، هشدار برای کبری ۱۱ یا پرستاران در بخش اورژانس بیمارستان. تولیدات رسانه ای ما از انجام وظیفه خود در ارتباط با خلق زنان تصمیم گیر مقتدر در جایگاه مثبت با حضوری انسانی سرباز زده و به  وظیفه خود عمل نکرده، این نقش را در تولیدات خارجی می توان یافت. موضوع این نیست که بگوییم این خریدها یک جریان هدف دار و آگاهانه بوده، چرا که عدم خلق چنین جایگاهی برای زنان در تولیدات داخلی نشان می دهد که برنامه ریزی در این ارتباط وجود ندارد. نکته این است که دیگران این اصل را پذیرفته اند و در تولیدات ادبی هنری رسانه ای خود هم جای داده اند و ما هنوز در این مورد عقبیم. ما می گوییم برای دنیا در ارتباط با همه چیز حرف داریم و یکی از آن ها هم نقش و جایگاه زنان است، ولی یکی این که معلوم نیست این حرف ها را چگونه می خواهیم بزنیم و مهمتر این که هنوز در زدن این حرف ها برای خودمان دور هم می چرخیم."

 

وی افزود: « زن یک انسان است که در حقوق و وظایف انسانی تفاوتی بین او و مرد نیست. به تعبیر قرآن هم از انسان عمل صالح خواسته شده. نقش های مختلف در همه ابعاد سیاسی، اجتماعی، خانوادگی، اقتصادی و فرهنگی بسترهایی برای انجام عمل صالح است که در تولیدات فرهنگی آموزش داده می شوند و برای آنها الگودهی می شود. تولیدات داخلی ما درخلق زنان تصمیم گیر با قدرت اجرایی و مدیر و مدبر ناتوان بوده و کار نکرده و این ضعف خودش را با پخش سریال های نمایشی خارجی که این زنان را خلق کرده، جبران کرده است.»

 

وی افزود: « از طرف دیگر نمی توانیم اشکلات دیگری را که بعضاً هم به آنها وارد است، مطرح کنیم، چرا که این راهی است که باید رفت. اگر ما کوتاهی کنیم، خودمان هستیم که عقب افتاده ایم. نمی توانیم به دیگران دشنام بدهیم که چرا در این راه از ما جلو زده اند و رهبری مسیر را به دست گرفته اند و زنانی که در آنها خلق شده این اشکال و آن اشکال را دارد. هر حرفی در این کارها زده شود در واقع اذعان به کم کاری وضعف خودمان است. بعضی ها در دیدن اشکلات کارهایی که دیگران کرده اند، خوب توانمندند، ولی آن جا که باید از مدیران فرهنگی، برنامه ساز و مسوولان بخواهند که در ارتباط با زن کارهایی انجام دهند، خاموشند. آنجا دیگر اگر بگویند موقعیت ها و امتیازات خودشان را از دست می دهند، به همین دلیل حرف و حرکتی از آنها دیده نمی شود. اشکال اصلی از ماست که در تولیدات نمایشی خود ما شخصیت های زن تصمیم گیر مقتدر مثبت که قدرت اجرایی هم داشته باشد، نداریم. جالب است که در رسانه ملی ما زنانی به اسم آورده می شوند که فلان جایگاه وسمت را دارند، ولی اینها فقط در اسم است و نه در عمل دیده می شود و نه آن سمت و توانایی شخصیت آنها عمق پیدا کرده است. این نقش ها اسمی و قشری و سطحی و یک بعدی و خالی از تاثیر و عمق است."

کد خبر: ۲۶۷۸۳۴